Week 3: Rosanne en Nienke dansen in de Buurtsuper 

Jeugdsentiment

Ooit was het vaste prik: iedere maand vertrok een delegatie alto’s van Flakkee naar Waterfront in Rotterdam voor de Buurtsuper. Niet om spullen te kopen, maar om te dansen. De Buurtsuper was namelijk een dansavond met 80’s, 90’s, gangmakers en vers geperst. Eigenlijk was het van alles wat en was het meeste gewoon heel leuk om op te dansen.

Tot ons grote verdriet werd half 2006 de Buurtsuper geschrapt. Het bleek gelukkig van tijdelijke aard te zijn. In 2008 werd de Buurtsuper nieuw leven ingeblazen, maar ons inziens was toen het recept van deze dansavond al in zoverre veranderd, dat het niet meer te nassen was. De muziek was niet meer leuk en het publiek veranderde mee. Toen op de koop toe Waterfront dicht ging in 2009 en de dansavond verplaatst werd naar Watt en later Off_Corso, besloten we de Buurtsuper af te schrijven. Einde van een tijdperk.

Een nieuwe kans

Ruim een jaar geleden dook opeens een mooi bericht op: de Buurtsuper zou (voorlopig?) eenmalig terugkeren in BAR, een nieuwere bar in Rotterdam. De avond had dezelfde opzet als vroeger en dezelfde dj’s, namelijk de Royal Plastic Entertainers. Daar moesten de Sleurzusters naartoe! Maar ja, toen waren de Sleurzusters nog geen sleurzusters en kwamen ze uiteindelijk toch op de bank terecht met een biertje. Ook gezellig, maar geen dansen!

De terugkeer van de Buurtsuper was gelukkig niet eenmalig: 17 januari kregen we een nieuwe kans, wat ertoe leidde dat de Sleurzusters opnieuw het plan opvatten om te gaan dansen in de Buurstuper in BAR. Maar dit keer was het menens!

Hoe het ons verging

Van tevoren hadden we al bedacht dat het het leukst zou zijn om met een zo groot mogelijke groep vrienden te gaan, net als ‘vroeger’. Na wat ronselen via onze blog en onze facebookpagina’s was het ons gelukt om nog meer mensen mee te krijgen. In gezelschap van nog vier gelegenheidssleurzusters en -broeders vertrokken we rond een uur of tien vanaf Nienkes huis richting de stad, we hadden er zin in! We hadden besloten om eerst naar Paddy Murphy’s te gaan, omdat in die pub een bandje speelde dat we ook wel wilden zien. Daar hadden we afgesproken met nog vier vrienden, dus het begon al een flinke club te worden. De muziek en sfeer in de pub waren erg goed, maar omdat er weinig plek om te dansen was, en omdat een Buurtsuper-revival de opzet was, vertrokken we even na twaalven met z’n zessen richting BAR (een deel van de achterblijvers zou ons iets later achterna komen).

Bij BAR aangekomen sloegen de twijfels toe; er leek alleen maar stomme muziek gedraaid te worden en er stond bijna niemand binnen. Zouden we die zeven euro p.p. entree er wel aan wagen?

In de Buurtsuper

Maar daarvoor waren we natuurlijk niet gekomen! We zouden hoe dan ook naar binnen gaan. Bovendien waren we al gesignaleerd door andere vrienden van ons, die daar binnen op ons hadden staan wachten. Zwaaien en weglopen is dan geen optie meer. Eenmaal binnen bleek dat de muziek wél leuk was (buiten hadden we alleen wat van de bas gehoord) en dat er wél veel mensen binnen waren (door de ramen hadden we niet gezien dat die allemaal wat verder achterin stonden). En het was gezellig! En er hingen supermarktmandjes aan het plafond! Bijna net als vroegah. We goten nog wat vloeibare versnaperingen naar binnen en besloten ons naar de dansvloer te begeven. Na wat onwennig geschuifel en gewiebel op liedjes die we niet zo goed kenden, kwamen we in één keer helemaal los toen Come On Eileen uit de speakers knalde. We haalden onze beste moves uit de kast en vrij van alle gêne hebben we gedanst tot in de late uurtjes!

IMG_1707b

En hoe vonden we het?

Rosanne: “Al weken keek ik ernaar uit. De Buurtsuper was altijd zo leuk, daar moest ik nog eens heen. Met de kans dat het heel erg zou tegenvallen natuurlijk, want herinneringen worden soms steeds mooier en smaken veranderen ook. Ik moest het er maar op wagen. Ik had er zin in en ik was er klaar voor! En ja hoor, de avond van tevoren werd ik plotseling verkouden. Grrr. Ik voelde me dus niet fantastisch, maar ging uiteindelijk toch naar Rotterdam. Want als ik eenmaal iets wil, dan zal het gebeuren ook! Op de achtergrond dacht ik de hele tijd: lag ik maar lekker in mijn bedje. Maar ondertussen had ik het gelukkig ook naar mijn zin. Leuke muziek, gezelligheid en lekker dansen. Ondanks dat ik het best zwaar had (en nu ik dit schrijf al helemaal), was het zeker de moeite waard. Volgende keer weer!”

Nienke: “Het was een leuke sfeer en over het algemeen leuke, dansbare muziek. De muziek was divers, met 60’s tot 90’s-klassiekers (waar ik erg van houd) afgewisseld met hits van nu, maar soms werd er wel erg van de hak op de tak gedraaid. Het was weer als vanouds, bijna dan, want de grote zaal in Waterfront was wel een heel andere (leukere) ruimte. Al met al heb ik het enorm naar m’n zin gehad en erg gelachen. Zelfs nu, een dag later met spierpijn in al mijn ledematen (en in mijn achterwerk, gek genoeg), zeg ook ik: volgende keer weer!”

Advertisements

One thought on “Week 3: Rosanne en Nienke dansen in de Buurtsuper 

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s