Week 12: Nienke doet eens iets voor een ander

Affiche De aankondiging luidde als volgt:

“In het kader van de nationale vrijwilligersdag wordt voor alle senioren van Den Bommel in het atrium van woonzorgcomplex Tuindorp een film- en fotomiddag georganiseerd. Onder het genot van een drankje en wat lekkers krijgen de Bommelaars een prachtige film- en fotopresentatie te zien met beelden van vroeger.”

Toen ik begin dit jaar samen met Rosanne aan het bedenken was wat ik in mijn sleurzusterjaar allemaal wou gaan doen, had ik ook “een dag vrijwilligerswerk doen” op mijn lijstje gezet. Rosanne attendeerde me toen op NLdoet, de grootste vrijwilligersactie van Nederland, georganiseerd door het Oranjefonds, die op 20 en 21 maart plaats zou vinden.

Op de website van NLdoet kon je je inschrijven voor een project. Er stonden veel leuke projecten op, van een clubgebouw schilderen tot ramen lappen van een plantenkas. Ik kwam een interessant project tegen bij mijn ouders in de buurt: een beweegtuin aanleggen bij een verzorgingshuis. Maar er was wel iets dat mij gelijk een beetje tegenstond: waarom wordt voor deze groep mensen zoiets groots opgezet terwijl er voor de bewoners van ‘Tuindorp’, (zo heet het woonzorgcomplex waar mijn oma woont en wat trouwens van dezelfde zorginstelling is), niets wordt opgefleurd of georganiseerd? En dat terwijl er op en rondom de locatie Tuindorp al zo weinig te doen en te zien is voor de bewoners.

Ik bedacht me dat ik veel liever de bewoners van Tuindorp blij wilde maken. Ik belde mijn moeder en mijn broer, die ook gelijk enthousiast waren, en al snel begonnen er bij ons allemaal ideeën te borrelen. In de weken die volgden passeerden vele mooie, ambitieuze ideeën de revu. De deadline van 21 maart, die door ons getwijfel steeds meer in zich kwam, deed ons ertoe besluiten om ons voorlopig te richten op het financieel en tijdtechnisch meest haalbare idee: het organiseren van een filmmiddag in het atrium van Tuindorp. De overige ideeën, zoals o.a. het plaatsen van plantenbakken (‘Tuindorp’ doet zijn naam namelijk geen eer aan), zouden we op de langere baan schuiven.

Tuindorp vroegerHoe kwamen we op het idee van een filmmiddag? Eigenlijk had ik een tijd geleden iets gezien waarvan ik dacht, dat zou leuk zijn om mijn oma en haar zus, tante Anna, een keer mee naartoe te nemen: een foto- en filmpresentatie met historische beelden van Goeree-Overflakkee. Ik was toen toevallig op de website terechtgekomen van drie vrijwilligers, Jan en Jaap Maliepaard en Kees Braber, die deze presentaties op locatie verzorgen. Het was er steeds niet van gekomen om hier iets mee te doen, tot nu … Mooier kon het niet, vonden mijn moeder en ik. Dus al snel had mijn moeder een van de heren gebeld om de datum vast te leggen en toestemming gevraagd van de woningbouwvereniging voor het gebruik van het atrium. Ik zal jullie niet verder vervelen met al het overige voorbereidende werk, zoals het regelen van de sponsors, het promotiewerk enz., want anders haken er vast lezers af, terwijl het eind van deze blog nou juist het leukst is. Het enige dat ik er nog over wil zeggen is dat mijn moeder er minstens zo veel tijd in heeft gestoken als ik. Fijn om zo’n project samen te doen met iemand die zo betrokken en enthousiast is! Gezellig was het, he mams? (Nu verwacht ik natuurlijk wel een reactie onderaan deze blog!)

StoelenpuzzelDe avond van tevoren gingen we voor een laatste inspectie naar Tuindorp, waar in de aangrenzende keuken tot ons genoegen al voldoende stoelen aanwezig waren. Dat scheelde een hoop gezeul! We gingen nog even langs bij mijn omaatje die al een beetje zenuwachtig was en aan het kijken was wat ze de volgende dag aan zou doen, hihi. De volgende ochtend ging alles voorspoedig. We haalden de lekkernijen op bij de sponsors, deden boodschappen en zetten spullen klaar. ‘s Middags was het nog even spannend of we op tijd klaar zouden zijn, want toen de heren van de presentatie hun apparatuur hadden klaargezet moesten we nog even opnieuw puzzelen met de stoelen (de kleine ruimte moest voor rollators en hulpdiensten toegankelijk blijven). Klokslag drie stond alles gelukkig op zijn plek.

De ‘ouwetjes’, zoals wij ze liefkozend noemen, druppelden langzaam binnen, met de nadruk op ‘langzaam’. Het was een gezelschap dat bestond uit (oud-)bewoners van Den Bommel, voornamelijk bewoners van het wooncomplex. Mijn oma en tante Anna hadden samen met een vriendin een mooi plekje op de eerste rij. Voor aanvang van de film deelden mijn moeder en ik met hulp van een paar vitale bewoners koffie en gebakjes uit, die de aanwezigen zich goed lieten smaken. Na een korte toelichting begon de eerste film: een film gemaakt rond 1966 in en rond het dorp Den Bommel (de naam van de maker weet ik helaas niet). Het was zo leuk om de mensen te zien genieten, wijzend en lachend. Ik hoorde de heren van de presentatie tegen elkaar zeggen: “Hier doe je het toch voor hè.” Daar was ik het volledig mee eens. Ik werd er helemaal warm van vanbinnen. Na de pauze, waarin we heerlijke glazen sap en kaasblokjes hadden rondgedeeld, was er nog een presentatie (met voornamelijk foto’s) over beroepen van vroeger. Dat was ook leuk voor de mensen die nog niet zo lang in Den Bommel woonden. Toen de voorstelling voorbij was en ik nogmaals de sponsors en de verzorgers van de presentaties wilde bedanken, was, voordat ik twee woorden kon zeggen, het grootste deel van de bewoners weggesneld. Zo lang als dat het duurde voor iedereen zat, zo snel waren ze vertrokken. Maar ik vermoed dat dat was omdat iedereen, na al die bakken koffie en glazen sap, enorm nodig naar het toilet moest, hihi. De reacties achteraf waren wel heel erg positief in ieder geval. Mijn oma en tante Anna waren helemaal groos (op z’n Flakkees ‘groas’) met ons en vonden het echt geweldig. Daar was het ons natuurlijk in de eerste plaats om te doen geweest.

Tot slot wil ik bij deze nog een poging wagen om de sponsors nogmaals te bedanken: bakkerij Lekker Gebakken voor het doneren van de gebakjes, Landwinkel ‘t Zand voor het doneren van de saptappen en de kaasblokjes, Kapsalon Bakelaar en Meinster Wonen voor het vergoeden van de overige onkosten en natuurlijk de heren Jan en Jaap Maliepaard en Kees Braber voor het verzorgen van de mooie presentatie.

Advertisements

6 thoughts on “Week 12: Nienke doet eens iets voor een ander

    • En bedankt dat je nog geholpen hebt en wat foto’s gemaakt hebt, he broer! Er is er ook nog één waar jij op staat, had je’t gezien?

      Like

  1. Wat was het een geslaagde middag! Hier moet je toch gewoon SPONTAAN op reageren? 🙂
    Maar ik denk dat de foto’s voor zich spreken….met z’n allen even terug in die goeie ouwe tijd, daar kun je uuuuren over praten!

    Liked by 1 person

  2. Oh NIENKE!!! Wat een succes is het geworden. Tijdens de week 11 activiteit van de sleurzusters vertelde je dat je dit ging doen. Zo te zien een hoge opkomst, iets waar je je toen nog druk om maakte 🙂 Als ik het zo lees en zie kan ik maar 1 ding zeggen… Ik ben ook wel een beetje groas op je!

    Liked by 1 person

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s