Week 21: Rosanne valt aan

Sinds een paar jaar doe ik regelmatig aan sport. Dat wil zeggen: ik ga een paar weken achter elkaar sporten, dan een paar maanden niet, dan weer een paar weken wel, enzovoort.

Onlangs had ik zo’n periode van een paar maanden niet sporten en zat ik er zelfs over te denken om mijn abonnement op te zeggen. Als ik níet ga, betaal ik namelijk wél, en ik vind de sportschool nou ook weer niet zo lief dat ik daar voor niets al mijn geld aan wil geven. Ik besloot het toch nog een kans te geven en ben sindsdien alweer drie weken iedere week naar de sportschool geweest!

Mijn nieuwe tactiek is om me na een les direct in te schrijven voor de volgende week. Voorheen keek ik namelijk in de week zelf wanneer het uitkwam. En ook al heb ik zeeën van tijd, toch leek het me op de een of andere manier nooit uit te komen. Nu gaat het voorlopig dus de goede kant op.

Ik heb vroeger ook zo mijn sportieve momenten gekend.

Ik heb vroeger ook zo mijn sportieve momenten gekend.

In die periodes waarin ik wél sport, kies ik meestal voor een groepsles bodystep of bodyshape. Dat vind ik zo’n beetje de enige leuke lessen. Bij bodyshape is de leukheid wel afhankelijk van wie de les geeft, omdat iedereen daar zijn eigen invulling aan kan geven. De mogelijkheden om te sporten zijn dus niet eindeloos. Om die mogelijkheden uit te breiden, besloot ik eens een andere les uit te kiezen.

Die les werd body attack. En een attack, dat was het! Jongens, jongens, niet normaal meer.

Bij het inschrijven had ik wel een filmpje bekeken, maar dat was vanwege mijn nieuwe tactiek dus al een week voor de les begon. Toen ik in de zaal stond, had ik geen flauw idee meer wat er zou gaan gebeuren. Ja, dat het zwaar zou zijn, anders zou het vast geen attack heten. Maar verder? Geen idee. De sportjuffrouw zei dat de les vooral conditioneel was en dat bleek wel te kloppen. Pfff, het voelde of ik nog nooit zo gehijgd had.

We moesten rennen, springen, weer rennen, weer springen. Tussendoor een aantal push-ups doen (ik weet niet meer hoeveel, maar iedere push-up is er sowieso een te veel) en daarna weer rondjes rennen en springen en springen en rondjes rennen. En tot slot nog een tijdje in de plankhouding met wat buikspieroefeningen erachteraan.

Hier nog twee van die semisportieve momenten uit het verleden:

Het mooie van zo’n les is wel dat je veel verder gaat dan je dacht dat je zou kunnen. Ga je in je eentje sporten, dan stop je waarschijnlijk op het moment dat je moe bent of als het te zwaar wordt. Als je in een groep staat met iemand die instructies geeft, kun (of wil) je niet zomaar opgeven. En soms, als je denkt helemaal kapot te zijn, moet je toch nog verder. En dat lukt dan tóch!

Zo was het in deze les ook. Ik dacht steeds dat ik niet meer kon, maar ik ging toch door. En na afloop was ik wel heel moe, maar ik kon gewoon nog naar huis fietsen, dus ik heb het allemaal met gemak overleefd. Best iets om tevreden over te zijn.

Toch ga ik deze les niet nog een keer doen. Bodyshape is namelijk veel leuker.

Of bodystep.

Of op de bank Game of Thrones kijken.

Advertisements

2 thoughts on “Week 21: Rosanne valt aan

  1. Die foto van vroeger is erg leuk, maar eigenlijk zouden we natuurlijk veel liever foto’s zien van de Body Attack-les 😉

    Like

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s