Week 33: Rosanne eet tamarinde

Hier kan ik heel kort over zijn: HET WAS VIES.

Snijbiet met tamarinde

Snijbiet met tamarinde

Maar ik wil er best iets meer over schrijven hoor.

Aangezien ik met een pijnlijk pootje zat, moest ik voor deze week iets bedenken wat niet al te moeilijk uit te voeren was. Ik besloot dat dat iets met eten te maken moest hebben. Altijd leuk om te doen, en daar valt genoeg mee te experimenteren. Omdat er in mijn groentetas snijbiet zat, zocht ik op wat ik daar voor leuks mee zou kunnen doen. In het kookboek Plenty kwam ik een recept tegen met snijbiet en tamarinde. Yes! Tamarinde was iets wat ik al vaak genoeg ergens had zien staan, maar nog nooit gegeten had. Dat was een goed idee!

Tamarinde is een peul waar een soort vruchtvleessmurrie en harde zaden in zitten. De smurrie kun je eten. Daarvoor moet je heet water over de smurrie gooien, dat mengsel kneden zodat de pulp oplost in het water en dat vervolgens zeven. De zaden en vezels blijven dan achter en het vocht kun je gebruiken in je gerecht. Tamarinde smaakt een beetje zurig. Je kunt ook een potje tamarindepasta kopen. Dan is het sap ingekookt en hoef je al dat werk niet zelf te doen. Die pasta is wel geconcentreerder, dus je moet er wat minder van gebruiken.

Interessant. En het was zeer zeker interessant geweest als ik al die informatie had gelezen vóórdat ik ging koken.

Ik had wel van tevoren naar het recept gekeken en daar stond dat ik tamarinde zonder zaden moest hebben. In de winkel lag tamarinde met zaden en stonden potjes met tamarinde zónder zaden. Ik kocht zo’n potje en volgde het recept: heet water bij vier eetlepels tamarinde doen en vervolgens zeven. 

Je raadt het al: mijn eten was hartstikke zuur!

In dat recept ging het blijkbaar niet over de geconcentreerde tamarindepasta.

Om mijn maaltje nog enigszins te proberen te redden, deed ik er wat suiker door, en nog wat suiker. Daar stopte ik na een tijdje mee, want heel veel suiker leek me ook niet erg lekker. Uiteindelijk heb ik het wel opgegeten, maar erg genoten heb ik niet. En het erge is: het was een recept voor vier personen, dat ik helemaal gemaakt had zodat ik er nog een paar keer van kon eten!

De volgende dag heb ik het nog een keer gegeten, maar toen heb ik zoveel mogelijk saus in de pan achtergelaten en er nog wat suiker door gedaan. Ik was blij toen ik alles weggewerkt had! Ik heb uiteindelijk een klein beetje weggegooid.

Een week later heb ik het nog een keer gebruikt; toen maakte ik sowieso een stuk minder eten en deed ik er dus ook een stuk minder tamarinde door. Toch nog te veel blijkbaar, want ook dat gerecht was erg zuur. Een stuk minder dan het eerste, maar toch nog niet heel erg lekker.

Ik wil het best nog een kans geven. En dan zoek ik een recept met tamarindepasta, zodat ik zeker weet dat ik de juiste hoeveelheid gebruikt. Maar tot nu toe is het dus geen succes, die tamarinde.

Advertisements

2 thoughts on “Week 33: Rosanne eet tamarinde

  1. Doet me denken aan een verhaal van mijn moeder toen ze voor de eerste keer zuurkoolstamppot maakte en vergeten was de zuurkool te wassen, hihi.

    Like

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s