Week 48: Rosanne bekijkt de wereld door een Oculus Rift

Ieder jaar vindt het IDFA plaats in Amsterdam, een documentairefestival. Naast films zijn er ook verschillende side events, waaronder dit jaar DocLab Expo: Seamless Reality. In deze expositie waren meer dan 25 installaties te zien/beleven die de grenzen verkennen tussen de fysieke en de digitale wereld. En daar ging ik naartoe.

Er stonden computers waarop webdocumentaires te bekijken waren, er waren interactieve installaties (waarvan eentje inhield dat je in een soort van koelcel van een lijkenhuis moest liggen en daar zou ervaren wat overleden beroemdheden in hun laatste momenten geroken hadden, maar daar heb ik me niet aan gewaagd) en verschillende virtual realitywerken.

Wat ik gezien/gedaan heb:

  • Bistro in Vitro – een (nog) niet bestaand restaurant waar je kweekvlees kunt eten. Hier heb ik een menu samengesteld (waaruit bleek dat ik een Green Gandhi ben: “U bent zich er van bewust dat de toenemende vleesconsumptie en de intensivering van de veeteelt zowel mens, dier als natuur kan schaden. En dat heeft u liever niet. U kunt na dit diner echter rustig slapen: alle gekozen gerechten zijn duurzaam en  diervriendelijk gekweekt en bereid. Zelfs Mahatma Gandhi zou ze kunnen eten.”) en een tafeltje gereserveerd voor 26 juli 2028. Ik hoop dat ik nog kan annuleren, want ik heb eerlijk gezegd niet heel veel trek in het menu:

kweekvleesmenu

  • Rebuild Fukushima – een project waarbij heel Fukushima heropgebouwd wordt; maar dan wel in miniatuur. Er lagen bouwplaten van karton om verwoeste gebouwen weer terug te laten komen. Ondertussen kon je luisteren naar indrukwekkende verhalen van bewoners.
  • RecoVR: Mosul, a Collective Reconstruction – het museum in Mosul (Irak) dat vorig jaar door IS is vernietigd, is hier virtueel nagebouwd. Aan de hand van foto’s zijn monumenten en kunstvoorwerpen nagemaakt. Je kunt er doorheen ‘lopen’ en er wordt verteld wat er gebeurd is en hoe het project verder gemaakt zal worden.
  • Lahore Landing – een interactieve webdocumentaire over burgeractivisten die laten zien dat hun land (Pakistan) niet alleen door terroristen en extremisten wordt bewoond. Zij zetten zich in voor een betere en veiligere toekomst voor hun land. Deze kun je zelf ook online bekijken. Interessant hoor, en mooi gemaakt.
  • The Deeper They Bury Me – over Herman Wallace, die sinds 1972 in eenzame opsluiting leeft in de staatsgevangenis van Louisiana, na een aanvechtbare veroordeling voor de moord op een cipier. Je neemt een digitaal kijkje in zijn cel en je kunt zelf op voorwerpen klikken en bepalen of je hier meer over wilt horen. Je hoort de gevangene zelf en mensen die bij zijn verhaal betrokken zijn. Maar wel allemaal binnen twintig minuten, de tijd die een gevangene per dag mag bellen. Ook deze ‘documentaire’ kun je zelf online bekijken/meemaken. Ik vond hem heel indrukwekkend.
  • Drawing Room – een tekening van Jan Rothuizen, die een tijdje in het torenkamertje op het dak van de Bijenkorf in Amsterdam verbleef. Door een Oculus Rift (een virtual realitybril) bekijk je zijn tekening, waar je midden in zit. Op onderstaande video kun je het een klein beetje meemaken (je kunt in het scherm klikken en bepalen welke kant je op kijkt). Maar als je zo’n bril op hebt, is dit het enige wat je ziet en zit je er echt middenin. Je beweegt dan door de ruimte door je hoofd te bewegen. Heel mooi gemaakt en een bijzondere ervaring.
  • Life On Hold – een webdocumentaire van Al Jazeera over Syrische vluchtelingen in Libanon. Je volgt het verhaal van verschillende vluchtelingen en ook hier kun je zelf kiezen waar je naar kijkt. Als je op de foto van een persoon klikt, kom je op zijn of haar verhaal. Daar kun je weer kiezen of je een video bekijkt waarin hij zijn verhaal vertelt, of dat je bekijkt welke reis hij afgelegd heeft. Ik heb hier twee verhalen van bekeken, maar er staan er een stuk of tien op. Ik vond het heel indrukwekkend en raad dan ook zeker aan om deze te bekijken. Gelukkig kan dat ook in dit geval weer online.

Hoe ziet dat er dan allemaal uit? vraag je je misschien af. Nou, zo ongeveer:

En hier zie je mij met de bril op. Ik houd hem de hele tijd vast, omdat het me niet lukte om op tijd de hoofdband te verstellen (hij startte automatisch). Normaal gesproken zou dit niet nodig hoeven te zijn, maar anders zou hij van mijn hoofd af vallen, ook niet handig.

Ik vind het indrukwekkend om te zien wat mensen allemaal kunnen maken. En zo’n bril is heel gek; je ziet namelijk helemaal niks van wat er om je heen gebeurt, maar je verdwijnt echt in die virtuele wereld. En het ziet er ook heel grappig uit om anderen daarmee te zien 🙂

Advertisements

One thought on “Week 48: Rosanne bekijkt de wereld door een Oculus Rift

  1. Wat toevallig, ik ben in week 47 naar het IDFA geweest! En ik wilde ook naar iets van DocLab, maar daarvoor waren toen helaas niet genoeg kaartjes meer (maar wel iets anders leuks gezien hoor).

    Like

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s