Week 29-51: Nienke trekt een sprintje

31 december, het (eerste) Sleurzusterjaar is bijna voorbij, een mooi moment om nog even een eindsprint te maken met mijn blogs. Hoewel ik jullie misschien, door het uitblijven van mijn blogs, de indruk heb gegeven dat het me niet gelukt is om het Sleurzusterjaar vol te maken, kan ik jullie tot mijn eigen genoegen mededelen dat het me toch gelukt is: ik heb alle 52 weken iets nieuws gedaan! Het enige dat me niet gelukt is is het wekelijks bloggen, dat is me enorm tegengevallen. In het bloggen ging voor mij veel te veel tijd zitten, want het woord “beknopt” stond niet in mijn vocabulaire. STOND niet in mijn vocabulaire, inderdaad, want ik ga nu alsnog poging doen om bekend te raken met dit begrip en zal in sneltreinvaart door de laatste twintig weken vliegen.

Hieronder volgt dus een samenvatting van mijn laatste Sleurzusteracties. Over sommige van deze acties had ik graag een uitgebreide blog geschreven, want die waren erg de moeite waard. Bij andere acties, die wat mij betreft minder geslaagd waren, ben ik eigenlijk blij dat ik daar nu makkelijk vanaf kom en er niet uitgebreid meer over hoef te schrijven. Zoals je zult zien loopt mijn lijstje maar tot week 51, want de blog over week 52 doe ik samen met mijn lieve zuster Rosanne en ik kan alvast verklappen: het wordt een spetterende afsluiter van ons Sleurzusterjaar! Maar voor het zover is eerst nog even een inhaalslag. Enjoy.

Week 29 (13-19 juli): Nienke festivalt op Welcome to the Village. Dit is absoluut één van de hoogtepunten van het jaar geweest! Samen met mijn vriendinnen Marije, Marsha, Camila en Rosanne (en met nog een hele groep vriendinnen van Rosanne) ben ik naar dit knusse, prachtige, geweldige festival in Friesland geweest. Heel graag had ik veel meer geschreven over hoe leuk ik het hier heb gehad met mijn lieve vriendinnetjes, maar dat zou wellicht een blog van tig A4-tjes zijn geworden, dus misschien is het maar beter dat ik nu moet volstaan met een kleine fotogalerij. Misschien dat ik op een ander moment hier alsnog een mooi verhaal over post.

Week 30 (20-27 juli): Nienke gaat sporten. Ik durf niet te zeggen hoelang ik al lid ben van de sportschool en hoe vaak ik al geweest ben. Dat durf ik letterlijk niet, want ik schaam me er een beetje voor. Het was mijn voornemen om het dit jaar alsnog op te pakken, maar toen kwam er iets heel anders op mijn pad: squashen! Vriendin Miranda stelde voor om samen te gaan squashen en dat bleek 100x leuker te zijn dan naar de sportschool gaan! Doei sportschool! Hallo rittenkaart van de squashbaan!

Week 31 (27 juli-2 aug): Nienke bezoekt Lantaren Venster. Deze week ben ik samen met Ruben naar een film in deze bioscoop geweest, iets wat we nog nooit gedaan hadden sinds ze verhuisd waren naar de spiksplinternieuwe locatie. Geen activiteit waar heel veel over te schrijven valt: Het pand is prachtig (in de lobby hadden we al weleens een drankje gedaan), de film was wel geinig: “While we’re Young”. Een film over een stel waarvan iedereen in hun omgeving settelt en gezinnetjes sticht terwijl zij zich daarvoor nog te jong voelen en krampachtig allerlei leeftijdsontkennende activiteiten ondernemen. Oeps, herkenbaar! Heb wel een aantal leuke Sleurzusterideeën opgedaan, hihi.

Week 32 (3 aug-9 aug): Nienke bezoekt de havens. In week 28 hadden we al een dagje toerist in eigen stad gedaan, maar voor een rondvaart door de Rotterdamse havens hadden we toen geen tijd. Dat hebben we in week 32 dus alsnog gedaan en het was erg de moeite waard! Helaas ben ik de foto’s kwijt, dus als je benieuwd bent zul je zelf een keer met de Spido moeten gaan.

Week 33 (10 aug-16 aug): Nienke bezoekt Apeldoorn. Mijn moeder en ik vinden het leuk om af en toe met een NS-dagkaart een stad te bezoeken waar we nog nooit geweest zijn. Zo waren we ook nog nooit in Apeldoorn geweest. De reden dat we op het idee kwamen naar Apeldoorn te gaan, was omdat er in week 33 een antiekmarkt was in de binnenstad. Dat leek ons leuk. En dat bleek ook leuk te zijn, m’n moeder scoorde twee leuke artdeco lampen, een vaas en een tafelkleed. Deze markt bleek later het hoogtepunt van ons bezoek te zijn, want de rest van Apeldoorn vonden we enigszins tegenvallen. De Jugendstil-wandelroute, die m’n moeder had meegenomen, bleek wel een goed idee te zijn. We kwamen er via deze route achter dat Apeldoorn tóch nog wat mooie straatjes had. Op de terugweg hebben we wat gegeten in Amersfoort, de volgende keer gaan we daar een hele dag heen!

Week 34 (17 aug-23 aug): Nienke draait productie. Mijn broer en ik waren het al een hele tijd van plan: ons een week opsluiten en ons de hele week focussen op één project. Week 34 was de eerste keer dat we dit deden. Het resultaat was 24 vogelvoederhuisjes van gerecycleerd materiaal mét sedumdaken. De huisjes opzich waren best leuk geworden, maar de kwantiteit was nogal teleurstellend (vooral omdat ze nog geen van allen helemaal af waren aan het einde van deze week). Geen lucratieve business dus, maar wel weer wat geleerd en bovendien was het erg gezellig. Bij de blog van week 50 kun je een aantal resultaten bewonderen.

Week 35: De Sleurzusters eten stikstof (ijsfonduen)

IMG_20150906_200904086

Week 36 (31 aug-6 sept): Nienke zeeft druk. Weer één van de vele DIY-projectjes. Helaas was het niet helemaal gelukt. Ik had gezien op youtube hoe je zelf thuis kunt “zeefdrukken” (eigenlijk is het meer sjabloneren, welbeschouwd). Alles ging goed behalve dat ik waarschijnlijk verkeerde lijm heb gebruikt om mijn zeefje dicht te smeren: met afdrukken had mijn rakel teveel weerstand op mijn zeef, waardoor mijn zeef scheefgetrokken werd. Het eindresultaat was dan ook uitermate teleurstellend 😦

Week 37 (7 -13 sept): Nienke en Marijn maken een familiefilm. Eigenlijk is dit een project dat meerdere weken heeft geduurd, maar waar we in week 37 mee begonnen zijn. Eigenlijk is dit project té mooi om geen hele blog aan te wijden. Eigenlijk gebruik ik het woord “eigenlijk” erg vaak. Eigenlijk is het project zo ontstaan: Onze oma en oudtante komen weinig de deur meer uit en zijn fysiek niet meer in staat hun kinderen en (achter)kleinkinderen / (achter)neefjes en -nichtjes te bezoeken. Het leek mijn broer en mij daarom leuk om bij alle familieleden thuis te gaan filmen en hiervan een film te maken die oma en tante Anna thuis kunnen bekijken, zodat ze toch kunnen zien waar we wonen en hoe ons dagelijks leven eruit ziet. Geweldig toch? Wordt vervolgd…. (hiermee bedoel ik: ik ga als deze film helemaal klaar is hier nog een uitgebreide blog over schrijven)

Week 38: De Sleurzuster gaan op avontuur (Tiengemeten)

IMG_3288Week 39 (21 -27 sept): Nienke bezoekt de botanische tuin. Rotterdam heeft een botanische tuin, wisten jullie dat? Trompenburg Tuinen en Arboretum is de naam. Hij is niet zo groot, maar op een zonnige zondagmiddeg is het mooie locatie voor een najaarswandeling. Vooral als je gratis naar binnen kunt met de Rotterdampas.

Week 40 (28 sept-4 okt): Nienke en Ruben passen op. Ik had nooit langer gebabysit dan een paar uurtjes. Ik vind het altijd erg intensief en vind een paar uurtjes wel genoeg. Nu zouden Ruben en ik twee dagen lang gaan oppassen op ons kleine neefje. Dat bleek een waar avontuur. De kleine man lag al op bed toen we kwamen en toen hij ‘s nachts wakker werd en opeens óns aan zijn bedje zag staan in plaats van zijn moeder, waren de spreekwoordelijke rapen gaar (hij kende ons blijkbaar niet goed genoeg). Na een lange nacht met weinig slaap ging het overdag wonderbaarlijk goed. Het manneke gedroeg zich voorbeeldig en we hadden het heel leuk met elkaar. Maar we besloten toch dat het voor iedereen beter was om hem de volgende nacht op een ander adres onder te brengen (waar hij als een roos heeft geslapen hoorden we later, grrr 😉 ).

Week 41 (5 -11 okt): Nienke bezoekt een drijvend concert. Met Lidian en Ruben ging ik naar een concert op Vessel 11, een oud lichtschip dat is omgebouwd tot poppodium en restaurant. De band, The Hickey Underworld, was wel geinig maar niet heel bijzonder, maar over de locatie waren we alle drie erg enthousiast: klein, maar erg sfeervol.

Week 42 (12 -18 okt): Nienke en de naaimachine. Oeps, een typisch geval van een mislukt project te wijten aan het gebrek aan voorbereiding. Ik had het naaimachine van mijn moeder meegekregen en was van plan om van een paar oude lapjes stof, als proefje, een telefoonhoesje te maken (en als dat goed zou gaan misschien wel een tas of een rok!). Alles ging goed totdat ik besloot dat de spanning van mijn spoel niet goed was (ik vond één van de draden te los). Nadat ik aan de spoel gezeten had met een bijgeleverde minischroevendraaier deed het apparaat dus helemaal niks meer en liep hij voortdurend vast. Nu moet ik er dus mee naar een specialist. Tot die tijd geen naaimachine-avonturen meer helaas.

IMG_20151020_214113590Week 43 (19 -25 okt): Nienke bezoekt de kappersacademie. Toevallig kwam ik Josta tegen bij de trein. Zij volgt de kappersopleiding aan de kappersacademie en had voor die dinsdag nog een model nodig. Dat had ik nog nooit gedaan dus dat was een mooie Sleurzusteractiviteit die me zomaar aan kwam waaien! Daar was ik blij mee en Josta bovenal. Nog blijer waren we allebei met het eindresultaat en het complimentje van de Juf! Ik ben erg blij met de kleur. Nr. 415… onthouden!

Week 44 (26 okt-1 nov): Nienke bant brinta en maakt cruesli. Nadat ik er in week 44 achter kwam dat ik 20 jaar lang dagelijks vergiftigd ben door Brinta (ok, ik dramatiseer het misschien een beetje, maar de verpakking blijkt giftige stoffen te bevatten en Brinta moet dit al jaren geweten hebben en heeft hier niets tegen ondernomen), besloot ik het havergoedje voorgoed te bannen en voortaan mijn eigen ontbijt te maken. Eerste experiment: De favoriete cruesli van Rosanne! Beetje aangebrand, maar toch lekker. Volgende keer ga ik cornflakes proberen.

Week 45 (2 -8 nov): Nienke wordt gefilmd. Zie week 37: de familiefilm, maar deze week was ik het onderwerp van de film in plaats van de maker! Een kijkje bij ons thuis dus (dat was opruimen geblazen!!). Marijn was cameraman en interviewer tegelijk. De rest van de familie had het tot dan toe zo goed gedaan dat de lat behoorlijk hoog lag! Vooral de achterneefjes en -nichtjes bleken natuurtalentjes. Gelukkig viel het me mee, het vertellen ging me beter af dan ik had verwacht, behalve dat ik achteraf dacht: Oww dat ben ik vergeten te vertellen en dat had ik moeten laten zien. Maar het voordeel is dat ik natuurlijk zelf nog beelden en voice-overs kan opnemen en toevoegen, mocht ik na montage niet tevreden zijn. 😉

Week 46: De Sleurzuster gloeien in Eindhoven

Week 47 (16 -22 nov): Nienke bezoekt het IDFA. Marsha was jarig en vond het wel leuk om ergens heen te gaan en toevallig was dat weekend het International Documentary Film Festival Amsterdam dat leek ons wel leuk en ik was er nog nooit geweest (Rosanne was hier ook geweest zonder dat we dit van elkaar wisten). Onze eerste keus was gevallen op iets interactiefs in DocLab, maar helaas waren daar niet genoeg kaartjes meer voor. Uiteindelijk zijn we naar twee films in het prachtige Tuschinskitheater geweest (niet in de grote zaal helaas): The Load en Double Aliens. Beide films vonden we op hun eigen manier erg mooi. Bij de eerste, die zich afspeelde in en rond een goederentrein op Cuba, vond ik de manier waarop het verhaal verteld werd heel mooi en de tweede, die zich afspeelde op het platte land van Zuid-Georgië,  bevatte spectaculair mooie beelden.

Week 48 (23 -29 nov): Nienke bezoekt Songbird. Ondanks dat ik singer-songwriters niet erg interessant vind over het algemeen, belandde ik toch op het Songbird Festival in Rotterdam. Dit kwam omdat Roel en Miranda ons hadden meegevraagd en er wel leuke dingen op de affiche stonden, zoals Novastar en Mr. en Mississippi. Die twee bands bleken de enige tegenvallers haha. We hebben veel leuke dingen gezien, maar de volgende artiesten waren wat ons betreft de absolute hoogtepunten: Charl Delemarre, Jett Rebel en, met kop en schouders, Douwe Bob. Wat een fantastisch optreden gaf die laatste. Hij was de enige die wij gezien hebben die een strijkersensemble bij zich had, waarvoor de zaal (grote zaal in De Doelen) zich uiteraard uitstekend leende. In tegenstelling tot alle andere optredens dat weekend, was er bij Douwe Bob niemand die wegliep (wat bij andere artiesten soms best genant was) en iedereen was muisstil. Ook was dit het enige optreden in de grote zaal waar we het geluid goed vonden (bij andere artiesten was het vaak één bak met herrie en galm). Ik hoop dat Douwe Bob op het Eurovisie Songfestival (ik dacht eerst dat hij een geintje maakte) mensen net zo weet te ontroeren als die avond op het Songbird Festival.

Week 49 (30 nov-6 dec): Nienke laat iets lasersnijden. Lasersnijden? Wat is dat? Dat is dun plaatmateriaal dat wordt gezaagd doormiddel van een laser. Tegenwoordig best wel populair en je kunt op veel plaatsen zélf een ontwerpje uit hout of een ander materiaal laten snijden. Tijdens het filmen van de familiefilm kwam ik erachter dat één van mijn neefs (hij heeft een bedrijf Gravogifts genaamd) dit ook kan! Ik had al vrij snel bedacht wat ik wilde gaan laten lasersnijden: zo’n kersthuisje waar je theelichtje achter kunt plaatsen. Het huisje werden twee kerkjes waarvan ik een ontwerpje maakte in Illustrator en doorstuurde naar mijn neef. Op de foto onder de blog van week 50 zie je hoe die geworden is (zelf ben ik er superblij mee!).

Week 50 (7 -13 dec): Nienke staat op de kertstmarkt. Niet ons idee maar dat van m’n moeder: onze spulletjes verkopen op de kerstmarkt. En met onze spulletjes bedoel ik spullen die Marijn en ik gemaakt hebben in week 34 + nog wat andere resultaten van DIY-projecten. En met “niet ons idee” bedoel ik dat m’n moeder ons ingeschreven had zonder dat we daar vanaf wisten (we kunnen er inmiddels wel om lachen). Van tevoren zag ik er best tegenop (ik ben een erg slechte verkoper van mijn eigen waar), maar toen we al onze spulletjes hadden uitgestald vond ik het er eigenlijk best leuk uitzien allemaal! Jammer genoeg kwam er geen kip op de markt af. Andere jaren is deze kerstmarkt best druk bezocht, ondanks dat het dorp (Goedereede is officieel eigenlijk een stad) en de markt vrij klein zijn, maar dit jaar bleken er op diezelfde dag nóg 5 kerstmarkten in de omgeving te zijn. Het was niet erg koud, maar als je langere tijd (van ‘sochtends half 10 tot 6 uur ‘s avonds) maar stil achter je kraampje staat zonder iets te doen te hebben, dan ben je op een gegeven moment toch verkleumd. Om half zes waren alle kraampjes dan ook leeg. Volgend jaar beter?

IMG_20151222_152253751Week 51 (14 -20 dec): Nienke maakt een kerstster. Na een erg drukke week 50 (voorbereiding kerstmarkt) was het deze week tijd voor iets leuks, iets kleins, iets rustigs: ik besloot een kerstster te maken. Het was even rekenen en puzzelen, maar uiteindelijk was dit het iniminie-resultaat (zie foto). Best goed gelukt toch? Het kalkpapier (overtrekpapier) bleek een erg leuk effect te hebben, vooral om de kerstlampjes heen, maar het was te dun voor een groter formaat. Volgend jaar maak ik een grotere van dikker papier met mooie uitgesneden figuurtjes erin en vloeipapier erachter enzo… Nee, voorlopig verveel ik me niet!

Nou dat was het dan, de samenvatting van m’n laatste Sleurzustermaanden. Je zult (als je het einde van dit verhaal gehaald hebt en dit dus nog leest) wel denken: die Nienke geeft het woord “beknopt” een nieuwe betekenis. Tja, misschien heb je wel gelijk ja. Het is alsnog een behoorlijk lang verhaal geworden. Maar als je zover gekomen bent met lezen vond je het blijkbaar geen probleem 😉

Advertisements

2 thoughts on “Week 29-51: Nienke trekt een sprintje

  1. Dat was inderdaad wel beknopt hoor! 😉 Maar hoe moet het nu verder met sleur vrezend nederland? Moeten we het nu zonder sleurzusters stellen? – Marcel

    Like

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s