Rosanne koopt een huis

Wat een volwassen gedoe hier opeens. Blijkbaar kan dat iedereen overkomen.

Bij mij begon het in de herfst. Mijn woonsituatie: klein, gehorig (ik hoor het zelfs als de bovenburen zich in hun bed omdraaien), koud en vochtig (geen isolatie, alleen een gaskachel in de woonkamer) en met hier en daar schimmel. Een woningcorporatie die niets aan de schimmel kan (of wil?) doen. Een woningcorporatie die plannen maakt om de woningen in de wijk te renoveren en onderhouden (wat ze sinds de jaren zestig niet meer gedaan hebben), maar van deze plannen steeds niets terecht laat komen. Toen ik begin oktober weer een lading schimmel achter het hoofdeind van mijn bed ontdekte, was ik het zat! Ik moest hier weg!

Ik vroeg me af of ik niet een huisje zou kunnen kopen en het grote internet bood raad: het leek erop dat dat zou kunnen! Tenminste, ik zou een hypotheek kunnen krijgen. Daarmee is nog niet gezegd dat ik in Utrecht iets moois zou kunnen kopen, want zo makkelijk is het hier allemaal niet. En dat het het afgelopen jaar net enorm goed is gegaan met de woningmarkt is natuurlijk ook niet zo positief als je hier juist als starter op komt kijken. Op Funda zag ik af en toe wel iets leuks, maar of het zoveel beter zou zijn dan wat ik nu had, was maar de vraag.

Toen stuitte ik op een renovatieproject met de prachtige naam Kenn – Kanaleneiland Noord-Noord. Diezelfde woningcorporatie die mij hier in de kou laat zitten, heeft daar haar bewoners zelfs de deur gewezen om vervolgens de flat te gaan verbouwen en de appartementen te verkopen. Kijk, daar kon ik mooi van profiteren! De woningen zijn 76 m2, krijgen isolatie die leidt tot energielabel B en er komen een compleet nieuwe keuken, badkamer en wc in.

De verkoop was net een paar weken van start en het ging hard. Ik hield het een beetje in de gaten en dacht erover na of ik dit zou willen. De benedenwoningen, met tuin, waren allemaal direct verkocht, dus eerst dacht ik: dikke pech! Maar ik ging er toch wat vaker over nadenken, met de schimmel tegen mijn achterhoofd. Ik besloot nog eens te vragen hoe het ervoor stond, en ja hoor, er bleek nog één woning vrij te zijn. Nog één! Toen dacht ik: laat ik me toch maar even aanmelden en kijken of het wat is.

Dus ik schreef me in en ging de woning bekijken.

Je snapt, dit gaf de doorslag, dit was mijn droomhuis! Die Mondriaan look & feel deed het hem.

Er was ook een modelwoning en daar kon je zien hoe de woningen uiteindelijk gaan worden. Die zag er ook wel aardig uit, dus de beslissing was genomen. Ik ging ervoor!

Toen moest ik me met andere volwassen zaken gaan bezighouden, zoals kleuren van keukenkastjes uitzoeken en: de hypotheek. Getsie. ‘Gelukkig’ was de keuze hierin makkelijk: als zzp’er die best ok verdient, behalve in het laatste hele boekingsjaar, moest ik op een wat andere manier dan normaal aantonen dat ik dit wel zou kunnen betalen. En er was maar één bank waarbij dat kon. Ik hoefde er dus niet over na te denken welke bank ik zou kiezen.

Maar het hele proces van dingen uitzoeken en wachten en dingen aanvragen en wachten en wachten en wachten, ging me niet in de koude kleren zitten. Die banken hadden het druk, zo aan het einde van het jaar, en kwamen dus niet zo snel aan mijn dossier toe als normaal gesproken. De hypotheekadviseur was ervan overtuigd dat het zou lukken, maar ik geloofde het toch pas op het moment dat de bank mij een aanbod zou doen. En ondertussen schipperde ik tussen ‘wel Pinterest bekijken en bedenken wat ik allemaal in mijn huis zou willen en in mijn hoofd eigenlijk mijn hele huis al inrichten‘ en ‘er niet over nadenken, want als het straks toch allemaal niet doorgaat, ben je extra teleurgesteld’.

Slapeloze nachten mensen, slapeloze nachten!

11 januari, ruim een maand na mijn aanvraag, kwam eindelijk goed bericht: de bank ging akkoord en stuurde mij een definitieve bindende offerte. Yes! Wat een opluchting! En blijheid! En ook nieuwe stress: wat heb ik gedaan? Ik koop een huis! Nu zit ik voor dertig jaar aan een hypotheek vast! Kan ik wel altijd genoeg werk blijven vinden om dat te betalen? En ben ik nu volwassen ofzo?

Gelukkig overheerst nu wel de blijheid. 24 januari was het helemaal compleet finaal officieel: ik heb de stukken bij de notaris getekend.

handtekening

Vanaf nu mag ik ook gaan betalen, terwijl ik nog niet eens een sleutel heb gekregen, grrr. De verbouwing is in volle gang en de planning is dat het gehele project het derde kwartaal klaar zal zijn. Ik moet dus nog wel even wachten, maar ik ga ervan uit dat ik vóór de komende winter heel volwassen – en burgerlijk natuurlijk – in een lekker warm schimmelloos eigen huis zal zitten!

Advertisements

2 thoughts on “Rosanne koopt een huis

  1. Spannend Roos!!! Ben wel heel benieuwd trouwens of onze volgers (hebben we die?) na deze anti-sleur-tip allemaal een huis gaan kopen 😉

    Like

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s