Week 1: Rosanne leert haar universiteit kennen

In het eerste Sleurzusterjaar heb ik een Museumkaart aangeschaft. Ik dacht toen: ik ga in een jaar naar zoveel mogelijk musea en daarna zeg ik die kaart weer op. Dat eerste deel is gelukt; ik ben toen in negen musea geweest. Het tweede deel mislukte en ik heb die Museumkaart nog steeds. In 2016 kon ik maar drie musea afstrepen, maar in 2017 heb ik de kaart wel veertien keer gebruikt (ok, één keer ging ik alleen bij het Stedelijk Museum naar binnen om van de wc gebruik te maken, omdat ik nog een Climate March moest lopen en dat anders niet zou volhouden, maar de overige keren ging ik écht naar een expositie kijken, echt echt waar).

Toch was er na al die jaren nog steeds een Utrechts museum dat ik niet bezocht had: het Universiteitsmuseum. Een bezoekje daaraan leek me een goed begin van dit nieuwe Sleurzusterjaar en zo geschiedde.

Het Universiteitsmuseum is vooral heel erg leuk voor kinderen. Er zijn interactieve installaties en je kunt er zelf proefjes doen. En dit is natuurlijk een mooie manier om de interesse van kinderen voor wetenschap te wekken. Daardoor was het in sommige ruimtes wel erg druk met rennende en springende en enthousiaste kinderen. Maar na de melding dat er een workshop zou beginnen, vertrokken bijna alle kinderen daarnaartoe. Yes, rust!

In één ruimte loopt een tijdlijn met de geschiedenis van de Universiteit Utrecht. Dat vond ik wel interessant, want ik heb daar zelf gestudeerd. Een paar mooie hoogtepunten (misschien wat moeilijk te lezen, maar als je je best doet lukt het vast):

Zie je hoeveel tijd er zat tussen de eerste ‘stiekeme’ vrouwelijke student en de eerste officiële vrouwelijke student? Gelukkig is dat nu allemaal een stuk beter geregeld!

gamma

En hier heb ik gestudeerd!

Er zijn ook allerlei oude en minder oude onderzoeksinstrumenten te zien en allerlei preparaten en andere bijzondere voorwerpen.

In een andere ruimte leer je van alles over schimmels en weer een andere ruimte gaat over ontwikkelingen in de geneeskunde. De tweede verdieping is ingericht met allerlei onderdelen van dieren en mensen: gebitten, botten, vachten. Je kunt hier leren over skeletten, geboortes, tandheelkunde en afwijkingen in lichamen.

Interessant, maar ook wel heel erg veel. Op een gegeven moment was het voor mij een overload en liep ik overal maar snel doorheen. Ik heb dus niet alles uitgebreid bestudeerd, maar ik vond het erg leuk om er nu toch eens geweest te zijn!

hoofd op sterk water

Weet jij wat het is?

De Oude Hortus

Achter het museum bevindt zich de Oude Hortus. Dit is een heel rustige plek midden in de stad en ook hier was ik nog nooit geweest! Omdat het winter is, is het nu natuurlijk behoorlijk kaal, maar ik kon wel zien dat het een heel mooie plek is met allerlei verschillende bomen en planten. En in de kassen zijn mooie palmen en vetplanten te zien, ook in de winter.

Ik heb gehoord dat de tuin binnenkort voor anderhalf jaar dichtgaat wegens onderhoud. Dus voorlopig kan ik helaas niet zien hoe hij er in de zomer bij ligt, maar ik heb wel gezien dat het een heel mooie plek is!

Advertisements

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s