Week 3: Nienke krijgt stoom uit haar oren

Rosanne en ik hadden een soortgelijke Sleurzusterweek in week 3. Ook ik maakte faalafel maar dan zonder ‘afel’, met andere woorden: ik faalde op een andere manier. Ik zat te twijfelen: zal ik hier een blog over schrijven of niet? Toch maar wel dus. Ik heb namelijk onlangs een boek gelezen, De edele kunst van not giving a fuck van Mark Manson, en daarin stond dat het goed is om af en toe te falen, omdat je van falen meer leert dan van slagen. Daarbij geldt wel dat je in ieder geval íets moet doen, want als je al faalt in het proberen dan gaat deze vlieger niet op natuurlijk.

Het behang

Mijn mislukte poging van deze week: behang afstomen. Dat zijn twee anti-sleur-vliegen in één klap: ik had nog nooit behang afgestoomd + ik heb al een tijdje de behoefte om mijn interieur drastisch te veranderen.

Het begon goed. Ik had Marije eerder die week een appje gedaan of haar vriend misschien een behangafstomer had. Heel lief is hij die speciaal voor mij op gaan halen bij een kennis aan wie hij hem lang geleden had uitgeleend en de machine werd zelfs bij mij thuis afgeleverd!

Het was inmiddels wel al zondagmiddag dus ik moest wat haast gaan maken. Na wat voorbereidingen getroffen te hebben waren Ruben en ik zover en ging de stekker van de machine in het stopcontact. Er zat geen handleiding bij, maar het zag er redelijk straightforward uit, dus we waagden het erop. Na zo’n vijftien minuten begon het ding te borrelen. Mooi, dat betekende dat het water kookte en dat er weldra stoom uit de rode plaat zou komen.

Mooi niet dus. Het apparaat begon te sputteren en te sissen en overal kwam water en stoom uit, behalve daar waar het uit móést komen. Eerst twijfelden we of dit de bedoeling was en we nog even geduld moesten hebben, maar toen het in de vijf minuten erna alleen maar erger werd, besloten we dat we het ding maar beter uit konden zetten. ‘Besloten we’ klinkt alsof we rustig stonden te observeren en naar aanleiding daarvan een weloverwogen besluit namen, maar hier moet je even de nodige krachttermen, stemverheffingen en zwaaiende ledematen bij bedenken.

Desalniettemin moest het apparaat uit, maar dit was makkelijker gezegd dan gedaan, want de route naar het stopcontact was geblokkeerd door een sissend, spugend, kokendheet monster. Gelukkig konden we nog wel bij de stoppenkast, dus nadat ik alle stoppen eruit gehaald had (ik kon zo snel niet lezen welke stop de goeie was) keerde de rust weder. Hehe. De woonkamer stond inmiddels vol met stoom, maar dat zou ook van ons gehijg en klotsende oksels kunnen komen.

De eerste poging was dus mislukt. We besloten toch maar online op zoek te gaan naar een handleiding of tutorial, maar ondanks dat het een ‘echte’ Black&Decker was, konden we nagenoeg niks vinden. Wel had Ruben op een forum gevonden dat het probleem wellicht zou kunnen komen doordat er wat water in de slang zou staan. Maar die slang en het apparaat waren nog gloeiend heet, dus dat konden we niet checken en het was inmiddels al flink laat geworden. Conclusie: jammer de bammer, volgende week nog maar eens proberen.

En zo gezegd zo gedaan: in week vier is het alsnog gelukt om een wandje behangvrij te maken. Jammer dat het pleisterwerk hier en daar meegekomen is en dat het best lang duurde voordat dat ene wandje kaal was. Dus of ik de overige wanden ook kaal ga halen of daaroverheen behang of verf, daar moet ik nog even over nadenken.

Maar nog even terug naar het ‘falen’: dat is dus prima gelukt in week drie. Weer een ervaring rijker, weer wat geleerd.

Krijg je na onze faal-blogs ook zin om te falen? Het boek waar ik het over had, De edele kunst van not giving a fuck, dat ‘voor iedereen is die een hekel heeft aan zelfhulpboeken’, maar stiekem ook een zelfhulpboek is, kan ik van harte aanbevelen. Je moet even wennen aan de Amerikaanse (popiejopie) manier van schrijven, maar er staan zeker nuttige tips in. Boeken van dezelfde strekking zijn Don’t give a fuck van Sarah Knight (tip van Rosanne) en De moed van imperfectie van Brené Brown (tip van mijn moeder). Tot slot had Rosanne nog een andere leuke tip: het Faal Festival in Tifaali, uhh Tivoli bedoel ik! (Hè, jammer dit, ik wou afsluiten met een leuke faal-grap… weer gefaald.)

Advertisements

Reageer hier

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s